ฤๅจักยอมเป็น "ไอ้ขี้แพ้" ก็ตามใจ
posted on 06 Sep 2008 21:58 by celepichy
หมื่นพรุ่งนี้รอเราอยู่
อย่าปล่อยให้สองสามเมื่อวานนี้
ทำลายหมื่นพรุ่งนี้ที่รอเรา
พรุ่งนี้ไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัว
วันนี้ก็คือพรุ่งนี้ของเมื่อวาน
เมื่อมันมาถึง ...
จงใช้แขนซ้ายแห่งสติ แขนขวาแห่งปัญญา
โอบกอดทุกขณะไว้อย่างรู้เท่าทัน
วันนี้ดี....พรุ่งนี้ก็ต้องดีแน่นอน
ภายหลังพายุโหมกระหน่ำ
สายรุ้งพาดขอบฟ้า ...เหมือนศิลปะที่จิตรกรบรรจงวาด
พายุชีวิตย่อมต้องผ่านพ้น และทิ้งบทเรียนที่แต่งแต้มสีสันให้แก่ชีวนภา
เกิดเป็นคนใยต้องกลัวอุปสรรค ??
อุปสรรคที่แท้จริงนั้น ...ย่อมทิ้งศิลปะของการดำรงตนและพัฒนาตนได้อย่างสง่างามต่อไป.
บางคนกล้วคำว่า "แพ้"
บางคนไม่กล้ายอมรับ "ความ ผิด"
บางคนไม่ชอบคำว่า "ฉลาด" หรือเกลียด คำว่า "โง่"
ความจริงมี "ชนะ" ก็ต้องมี " แพ้"มี "ฉลาด" ก็ต้องมี "ไม่ฉลาด" หรือ " โง่"
"แพ้" "ผิด" "ไม่ฉลาด" หรือ " โง่"มันน่ารังเกียจตรงไหน???
ยิ่งถ้าเราเป็นตามนี้ จริงๆ
แล้วเราก็ยังวิ่งหนีมันแล้วเมื่อไหร่เราจะได้มองเห็นสิ่งเหล่านี้ชัดๆล่ะ
ก็เท่ากับเราไม่ยอมรับตัวเองน่ะสิ
ยอมรับ อย่างนักสู้สิ
เพราะการยอมรับจะทำให้เรามองเห็นจุด อ่อนของเราการมองเห็นจุดอ่อน...
จะนำไปสู่การค้นหาวิธีพัฒนาตน เอง
"มิกล้าออกเรือ ก็มิอาจถึงฝั่ง"
คนผลัดวันประกันพรุ่ง
คือคนที่ผลักความสำเร็จให้ไกลออกไป
ก็ดีเหมือนกัน สบายซะตั้งแต่วันนี้
วันพรุ่งนี้ ค่อยไหว้เพื่อนนะ ...
...ไอ้คนคิดไม่เป็น...
สูญสิ้นอะไรก็สูญสิ้นได้
แต่อย่าสูญเสียกำลังใจ
แม้ทุกอย่างจะสายไป
แต่ก็ยังมีบ่าย มีค่ำ ให้เราพัฒนาตน
จะยอมเป็น "ไอ้ขี้แพ้" เหรอ?
ขอขอบคุณ : ครูสมศรี